dertiger, waar is mijn balans

07 Aug Help 30+… waar is mijn balans?

HET IS MAAR EEN LEEFTIJD, MAAR TOCH!

Het is maar een leeftijd, maar toch! Boven de 30 kom je toch echt in een andere fase. Een dertiger is niet hoe ik ze zag toen ik begin 20 was. Mijn blik tijdens het uitgaan vertelde dan volgens mij echt: “Ga ff naar huis joh, zijn jullie hier niet veel te oud voor? Echt gedraag je niet zo kinderachtig!” Eenmaal boven de 30 weet ik wel dat dat kind altijd in me blijft. Maar toch veranderen er dingen als je geen twintiger meer bent. Benieuwd of jullie je herkennen in mijn verhaal.

Reden dat ik dit schrijf…
is allereerst voor mezelf, puur om het van me af te schrijven & er bewust van te blijven. Weer getriggerd door een situatie in mijn drukke leventje! Maar ook voor de mensen om mij heen die ik belangrijk vind. Die wil ik graag vertellen hoe erg ik de vriendschap waardeer. En last, but no least: Jou… de lezer inspireren! Misschien herken je jezelf in dit verhaal of je hebt een hele andere ervaring. Wat het ook is… Ik nodig je graag uit om jouw balans-ding met mij te delen!

Hoe ik het dertigers gevoel zou omschrijven?
Ik moet ineens op zoek naar een balans, die ik voorheen niet nodig had. Ik zat werkelijk nooit stil & ik kon dit gewoon volhouden. En met veel energie ook! Dan was ik 2 tellen thuis… hup wat kip & groente wokken, hap-slik-weg & weer de deur uit voor die gezellige borrel met de meiden in de stad. En dan had ik 3 van de 5 keer ervoor ook nog ruim een uur gesport. En gewoon nooit moe, altijd in voor leuke dingen. Altijd de hort op, nul komma nul reden om een balans te moeten zoeken.

Help, wat is er mis met me?
Maar boven de 30… “Help, wat is er mis met me? Ik heb geen zin om de stad in te gaan? Waarom blijf ik liever thuis?” En hoe leuk ik het ook nog steeds vind om met die ene vriendin op een doordeweekse avond een borrel te doen. Of het kunnen uitkijken naar een al geplande lunch met de meiden op zondagmiddag. Ineens vind ik mezelf vreemd dat ik het ook zo héérlijk kan vinden om een weekend helemaal niks gepland te hebben. Oke nu ben ik een drukke onderneemster, maar dat kost toch niet al mijn energie?

Dat gestreste gevoel als je week volgeboekt is
Nu geeft het me weleens een gestrest gevoel. Dat ik in mijn agenda kijk en erachter kom dat ik die week doordeweeks geen enkele avond thuis ben. De week vol gezelligheid waar ik als twintiger zo vrolijk van werd. Ik kon echt tegen mezelf zeggen: “Wat heb ik toch een leuk leven met al die dingen die ik doe.” Het gewoon niet kunnen begrijpen als mensen aan mij vroegen: “Hoe houd je dit vol, ben je nou nooit moe?” “Pfff hoe saai zijn jullie?”, kon er dan echt door mij heen gaan. Maarre… durf het bijna niet te tikken… Die mensen snap ik nu gewoon!

best friendsvriendschap

 

 

 

 

 

 

 

WHAAAH ineens heb je behoefte aan balans!
Ja, soms kost het me moeite om er aan toe te geven. “Is er iets met me aan de hand ofzo, waarom ben ik zo saai geworden?” Dan twijfel ik echt weleens of ik tevreden ben met het leventje wat ik nu heb. Want anders zou ik toch wel meer energie hebben voor dié logische leuke dingen? Moet ik weer voor een baas gaan werken? Geeft mijn relatie niet de goede energie? Of kan ik alle vriendschappen niet meer onderhouden? WHAAAH ineens heb je behoefte aan balans!

Ja, een strijd die ik dan echt met mezelf kan hebben.
Maar waarschijnlijk ga ik nu meer op mijn gevoel af. Een gevoel die ook weleens tegen me zegt: “Eef, nu is het genoeg! Je hoeft even geen “leuke dingen” te doen, thuis met je vriendje is toch ook hartstikke leuk? Even een moment om op adem te komen.” Tja, een eigen bedrijf is niet niks. Hier ben ik in mijn hoofd eigenlijk altijd mee bezig. Ja, daar ben ik steeds bewuster van, de rust die ik nodig heb. Je interesses veranderen gewoon. Een vraag die ik in mijn strijd weleens kan stellen… Wil ik de hort op omdat ik anders denk dat mijn leven zo saai is, of wil ik de hort op omdat ik daar zin in heb & het mij energie gaat leveren?

Om deze reden ben ik ook de opleiding Holistisch Coachen gaan volgen.
Waarschijnlijk ook om anderen te begeleiden in de zoektocht naar hun balans. Of een ander vraagstuk. Maar in het eerste geval puur voor mezelf… mijn balans! Die continue strijd vermoeide me. Ik was alleen maar aan het werk & tegelijkertijd schetterde dat stemmetje op mijn schouder: “Hey saaie, ga je ook nog met je vriendinnen weg? En weet je wel wat er op dit moment bij hen speelt? En je vriend, heb je daar wel alle aandacht voor? En je sport ook te weinig!” Op een gegeven moment werd ik me bewust, dat juist deze strijd & gedachtes mijn energie opslokte en dat ik hier echt iets aan wilde doen!

Mijn balans vinden wordt nu zelfs leuk
Ja mijn balans vinden, dat begin ik zelf al steeds meer te zien als een leuk ding om te doen! Leuk, maar moeilijk! Weet je hoe moeilijk ik het vond om die eerste keer dat de meiden wat leuks gingen doen, om “nee” te zeggen? Grote kans dat ik die keer ook nog gewoon ben meegegaan haha. Maar toch is het (kort erna) gelukt. En soms gaat echt de gedachte nog wel door me heen: “Ben ik saai, of zullen anderen mij saai vinden?”

vriendinnen in parijsvriendinnen in new york

Vriendschap zoekt het meeste “ruzie” met mijn balans
Onzekerheid die ik dan kan voelen naar een vriendschap toe. Een vriendschap waar ik voorheen alle tijd voor had. Ineens weet ik niet meer alles van diegene. Dan mis ik even weer die tijd dat ik nog overal tijd voor had. Maar als ik me dan weer recht in de ogen aan kijk, dan weet ik dat ik zelf ook gewoon veranderd ben. Kort voor mijn 30e veranderden stap voor stap mijn behoeftes en kreeg ik andere interesses. En een eigen bedrijf, wat ik als twintiger echt niet geloofd had en waarschijnlijk diegene, die mij dat vertelde, had uitgelachen? Wat mij ook heeft gebracht dat ik meer naar mezelf ging kijken: wat maakt mij gelukkig? Maar toch is een vriendschap voor mij nog een heel belangrijk ding… Die het meest “ruzie zoekt” met het vinden van mijn balans.

De vriendschap die dit dan heeft overleefd, die waardeer ik dan enorm!
Maar dat is weer het mooie van de 30 passeren… Je spreekt makkelijker dingen uit & leert ook voor jezelf te kiezen! Al kan ik soms echt nog wel denken: “Please, laat dit niet mijn relatie of vriendschap kosten, deze is mij ook zo dierbaar!” Stapje voor stapje leer ik omgaan met deze strijd. Maar mijn balans is bijna bij elkaar gevonden, het is nogal een puzzel! De vriendschap die dit dan heeft overleefd, die waardeer ik dan enorm!

Wil jij iets over dit onderwerp met mij delen? Laat hieronder een comment achter & je krijgt sowieso een reactie van mij!

Liefs Evy
Evy’s Life

319A0979

6 Reactie's
  • Floor
    Geplaatst op 14:50h, 07 augustus Beantwoorden

    Heeeel herkenbaar Evy! Ik moest het ook echt leren… Je kunt niet alles doen. Als twintiger had ik zoveel afspraken in een weekend (lang voordat ik mijn eigen bedrijf had). Mijn man leerde het mij: minder plannen, dan kun je meer van de leuke dingen genieten zonder steeds op de klok hoeven te kijken…
    En je kunt zodoende niet alle vriendschappen in stand houden. Dat is superjammer maar in elke fase veranderen er dingen, er komen nieuwe vrienden bij en er gaan vriendenschappen verloren… Ik hoop altijd dat ik alles weer kan oppakken als ik met pensioen ben… Wie weet?

  • Onno Kemperman
    Geplaatst op 19:02h, 07 augustus Beantwoorden

    Leuk relativerend stuk Eef. Ik weet zeker dat je bij 40+ of zoals ik bij 50+ nieuwe issues tegen gaat komen. Wel goed om je bewust te zijn van de veranderingen die je ervaart. Nieuwe ontwikkelingen geven ook nieuwe energie. “Change is good!”

  • Evy IJsselstein
    Geplaatst op 08:06h, 08 augustus Beantwoorden

    Hi Onno & Floor, wat super leuk om jullie reacties te lezen. En dat jullie je erin herkennen. En wat je zegt Onno, het is goed! Brengt zeker weer mooie dingen, benieuwd naar die 40 & 50 jarige strijd haha. En Floor, goed om dan zo’n man om je heen te hebben he? Mooi hoe je dingen van elkaar kunt leren. Thnx voor het delen!

  • karin
    Geplaatst op 22:06h, 08 augustus Beantwoorden

    Ha Eef, ja ik herken t dilemma ook. Bij mij viel t 30-dilemna ook samen met het samenwonen, net als bij jou nu. Het zal elkaar versterken. En ik dacht mijn balans redelijk gevonden te hebben, maar nu met een kind erbij vind ik het opnieuw lastig om.te bedenken “doe ik dit omdat ik het leuk vind, of vind ik dat ik het leuk MOET vinden. .”Tsja, denk idd dat Onno gelijk heeft en dat er steeds nieuwe dingen op je pad komen waardoor je weer opnieuw op zoek moet naar balans. Nou ja, het geeft het leven ook uitdaging en diepgang…t zou maar saai zijn als je je hhele leven in balans blijft (maar stiekem af en toe ook wel heel relaxt! ).

  • Jantine
    Geplaatst op 12:13h, 09 augustus Beantwoorden

    Jeetje, wat herkenbaar.
    Ik ben nu 28. We hebben een eigen huis, 2 kleine kinderen en allebei een baan.
    Daarnaast beide drukke hobby’s.
    En zomaar ineens… Was begin dit jaar mijn balans zoek.

    Hoe deed ik dit voorheen? Waar ben ik gebleven? Wat vind ik zelf eigenlijk fijn? En hoe combineer ik alles zonder gestrest te raken.

    En inderdaad luisteren naar jezelf. Je hebt zelf de keus…
    Langzaamaan krijg ik weer wat energie. Maar het blijft lastig om nee te zeggen en daardoor toch weer de grens over te gaan…

    En de vriendschappen? Op dit soort momenten in het leven kom je er dan achter wie er voor je klaar staan.

    Uiteindeljk is het een proces waar je weer sterker uit komt…

  • Evy IJsselstein
    Geplaatst op 08:26h, 11 augustus Beantwoorden

    Wat leuk al deze reacties. En te zien dat velen zich er in herkennen, iedereen op zijn eigen manier. Karin & Jantine, ik heb dan nog geen kinderen, wel een straathondje uit Griekenland met enorme angst. Gaat veel tijd, aandacht & liefde in zitten. Dus kan op een andere manier meepraten over het “moederschap”. Benieuwd hoe het is als ik ook moeder ben van kindjes. Zal het wel delen op mijn website. En Karin… snap wat je bedoelt, het relaxte als er wel gewoon altijd balans was, maar dat de uitdaging dan weg is! Denk dat we om die reden ook in een gestrest leven komen… we willen het leven uitdagend maken en wel eentje die bijzonder & leuk moet zijn! Vandaar teveel plannen? En Jantine true… vriendschappen die deze fase bij je horen, die zullen blijven bestaan! Thanx voor jullie stukje!

Geef een reactie